Primena različitih prirodnih pigmenata kao fotoosetljive komponente u solarnim ćelijama

Irena Đorđević, Stefan Ilić

Ekstraktovani pigmenti iz prirode korišćeni su kao fotooseljiva komponenta u solarnim ćelijama treće generacije (eng. dye-sensitized solar cells). Korišćeni su pigmenti koji pripadaju antocijanima (aronija, kupina, malina, višnja, borovnica), kurkuminoidima (kurkumin), hlorofil, kao i mešavine ovih pigmenata. Ćelije su izradjene u konfiguraciji fotoanoda (film TiO2 prekriven pigmentom) / elektrolit na bazi jodida / pomoćna elektroda (tanak film platine). Debeli film TiO2 napravljen je depozicijom prethodno sintetisane paste TiO2 doctor-blade tehnikom na FTO stakla i termičkim tretmanom na 500°C. Za potrebe fotonaponskih merenja konstruisan je solarni simulator sa referentnim intenzitetom zračenja (1000 W/m2) i spektralnim poklapanjem sa Sunčevim zračenjem. Od ćelija sa pojedinačnim pigmentom, najbolje rezultate dala je ćelija sa kurkumom (VOC=405 mV, ISC=19 mA)  dok je ubedljivo najbolje karakteristike imala solarna ćelija sa kombinacijom prirodnih pigmenata (kurkuma/aronija/hlorofil) (VOC=408 mV, ISC=60 µA), potvrđujući tezu da raznovrsniji apsorpcioni spektar fotoosetljive komponente rezultuje boljim fotonaponskim karakteristikama ćelije.